Η Αθήνα μετά τα μεσάνυχτα

Οι επισκέπτες της Αθήνας τείνουν να σχεδιάζουν τη βραδιά σαν να τελειώνει στις έντεκα, γιατί εκεί τελειώνουν οι βραδιές στην υπόλοιπη Ευρώπη. Μετά ανακαλύπτουν ότι η πόλη δεν έχει ξεκινήσει ακόμα, και είτε πέφτουν νωρίς για ύπνο είτε ξενυχτούν κατά λάθος.

Να πώς τρέχουν πραγματικά οι ώρες εδώ, και ποιες είναι οι επιλογές μόλις τελειώσει η ξενάγηση.

Το ρολόι είναι μετατοπισμένο κατά δύο ώρες περίπου

Οι Αθηναίοι τρώνε αργά. Οι εννιά είναι νωρίς για δείπνο και οι δέκα κανονικά. Αυτό το ένα δεδομένο αναδιοργανώνει ό,τι έρχεται μετά: ένα μπαρ που φαίνεται άδειο στις έντεκα δεν αποτυγχάνει, περιμένει, και ο ίδιος χώρος στη μία τα ξημερώματα είναι εντελώς άλλο πράγμα.

Η πρακτική συνέπεια για έναν επισκέπτη είναι ότι το να φτάσεις κάπου στις εννιά και να φύγεις στις έντεκα σημαίνει ότι είδες το ήσυχο μισό της βραδιάς και συμπέρανες ότι η πόλη είναι ήσυχη. Είναι πολύ συνηθισμένο λάθος και αποφεύγεται εντελώς αν μείνετε μία ώρα παραπάνω απ' όσο σας φαίνεται φυσικό.

Η άλλη συνέπεια είναι ότι αν θέλετε ήρεμο δείπνο με συζήτηση, το νωρίς είναι πραγματικά καλύτερο, και θα έχετε τον χώρο σχεδόν δικό σας.

Τα τρία είδη αργής βραδιάς

Σε γενικές γραμμές η πόλη προσφέρει τρία, και δεν είναι εναλλάξιμα. Υπάρχει η βραδιά μπαρ, που ξεκινά αργά και δεν έχει φαγητό μέσα της. Υπάρχει η βραδιά μουσικής, όπου το ζητούμενο είναι μια σκηνή ή ένα booth. Και υπάρχει το μακρύ τραπέζι, που ξεκινά ως δείπνο και απλώς δεν σταματά.

Το να ξέρετε ποιο ψάχνετε γλιτώνει μια ώρα περπάτημα. Ένας χώρος φτιαγμένος για το πρώτο είναι κακό μέρος για φαγητό, και ένα εστιατόριο που κλείνει την κουζίνα στις έντεκα είναι κακό μέρος για το τρίτο.

Η Αθήνα έχει άφθονα και από τα τρία, στο κέντρο και όλο και περισσότερο εκτός, και οι ανατολικές γειτονιές είναι εκεί που το τρίτο βρίσκεται πιο εύκολα.

Πού κολλάει η ανατολική πλευρά

Τα Ιλίσια και το Παγκράτι είναι κατοικημένες γειτονιές και όχι περιοχές νυχτερινής διασκέδασης, και ακριβώς γι' αυτό δουλεύει εκεί το μακρύ τραπέζι. Δεν υπάρχει δρόμος να τον περπατήσεις, οπότε κανείς δεν μετακινείται από χώρο σε χώρο κάθε σαράντα λεπτά. Ο κόσμος κάθεται και μένει.

Είμαστε στην Πλατεία Βραζιλίας στα Ιλίσια, πέντε λεπτά από το Hilton και πέντε από το Μέγαρο, που κάνει την περιοχή εύκολη μετά από συναυλία και εύκολη για να φύγεις. Ο χώρος είναι ανοιχτός ως τις 03:00 κάθε μέρα.

Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι ένα τραπέζι που ξεκίνησε στις εννιά ως δείπνο μπορεί να είναι ακόμα τραπέζι στη μία χωρίς να υπονοήσει κανείς ότι δεν θα έπρεπε. Αυτή είναι όλη η πρόταση και είναι διαφορετική από ενός μπαρ.

Πώς αλλάζει ο χώρος μέσα στη νύχτα

Νωρίς είναι εστιατόριο: η αυλή βγάζει στην πλατεία, η βεράντα από πάνω έχει τον κρεμαστό κήπο, και μπορείτε να συζητήσετε σε τραπέζι οκτώ ατόμων.

Μετά τα μεσάνυχτα περίπου, η ισορροπία αλλάζει. Υπάρχει ζωντανή μουσική και DJ booth, το πίσω μέρος γίνεται πιο δυνατό από το μπροστινό, και η βεράντα γίνεται εκεί που πηγαίνει ο κόσμος όταν θέλει να ακούγεται. Τα δύο επίπεδα παύουν να συμπεριφέρονται ως ένας χώρος.

Αξίζει να ξέρετε σε ποιο μισό φτάνετε. Αν έρθετε στις εννιά περιμένοντας το δεύτερο θα απογοητευτείτε, και αν έρθετε στη μία περιμένοντας το πρώτο θα φωνάζετε. Κανένα από τα δύο δεν είναι φταίξιμο του χώρου. Η αργή εκδοχή έχει δική της σελίδα με φωτογραφίες, που το εξηγεί πιο γρήγορα από αυτό εδώ.

Φαγητό αργά, με ειλικρίνεια

Ο χώρος είναι ανοιχτός ως τις 03:00. Η κουζίνα είναι άλλο ερώτημα και δεν δημοσιεύουμε ώρα τελευταίας παραγγελίας, οπότε δεν θα τυπώσουμε κάποια εδώ. Αν το αργό γεύμα είναι το σχέδιο και όχι ενδεχόμενο, τηλεφωνήστε την ίδια μέρα και ρωτήστε τι τρέχει ακόμα.

Είναι πραγματικά άχρηστη απάντηση και είναι η ακριβής. Ένας οδηγός που θα σας έλεγε ότι η κουζίνα δουλεύει ως τις δύο, μια νύχτα που δεν δούλευε, θα σας κόστιζε χειρότερη βραδιά απ' ό,τι αυτή η παράγραφος.

Αυτό που είναι σίγουρα διαθέσιμο αργά είναι η πιο σύντομη πλευρά του μενού: τα snacks, η λίστα του sushi, το sashimi των τεσσάρων κομματιών. Τα κρύα πιάτα δεν εξαρτώνται από το αν η σχάρα είναι ακόμα αναμμένη, και γι' αυτό είναι αυτά που επιβιώνουν μέχρι το τέλος της βάρδιας.

Η επιστροφή

Η Αθήνα στις τρεις τα ξημερώματα δεν είναι πόλη με πλήρες δίκτυο συγκοινωνιών σε λειτουργία, οπότε το τέλος της βραδιάς θέλει λίγη σκέψη στην αρχή της.

Το πιο κοντινό πάρκινγκ σε εμάς είναι περίπου 80 μέτρα μακριά, στην Παπαδιαμαντοπούλου 26 και Μιχαλακοπούλου, και είναι ανοιχτό 24 ώρες, που μετράει περισσότερο αυτή την ώρα παρά οποιαδήποτε άλλη. Λειτουργεί ανεξάρτητα και δεν μπορούμε να πούμε τιμές.

Και αν η ειλικρινής απάντηση είναι ότι θέλετε μακρύ δείπνο και όχι αργή νύχτα, το ωράριο και ο σύνδεσμος κράτησης είναι τα μόνα δύο πράγματα που χρειάζεστε, και οι οκτώ το βράδυ είναι απολύτως αξιοπρεπής ώρα άφιξης.